بیماری پاژه پستان ؛ معرفی، علائم و درمان

بیماری پاژه پستان

بیماری پاژه پستان

بیماری پاژه پستان (نوک پستان) در واقع نوع نادر و کمیابی از سرطان پستان  است که در این مطلب قصد داریم به آن بپردازیم. ابتدا آن را معرفی می‌کنیم و سپس علائم و راهکارهای درمان بیماری پاژه  پستان را ارائه خواهیم داد.

موارد بسیاری پیش می‌آید که شخص از نوع بیماری خود اطلاعی ندارد و همین بی‌اطلاع بودن، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به بدن وی وارد می‌کند. این مطلب می‌تواند اطلاعات کاملی در رابطه با بیماری پاژه پستان را در اختیار افراد قرار دهد.

معرفی بیماری پاژه پستان

همان‌گونه که در ابتدای مطلب بیان شد، این بیماری نوعی از سرطان پستان است که در بین بانوان به ندرت به چشم می‌خورد. نکته‌ای که در مورد این بیماری وجود دارد، این است که معمولاً در یک پستان اتفاق می‌افتد.

این بیماری  ساختار نوک پستان  را تغییر می‌دهد و با احساس درد، سوزش و خارش همراه است. این بیماری از نوک پستان  آغاز می‌شود و این امکان وجود دارد که به سایر نواحی پستان نیز انتشار یابد.

علائم بیماری پاژه پستان

علائم بیماری پاژه پستان

معمولاً بیماری‌ها علائمی دارند که با مشاهده آن علائم به این نتیجه می‌رسیم که این بیماری قطع به یقین در افراد وجود دارد. در این بخش از مطلب تصمیم داریم به علائم این بیماری  بپردازیم. این علائم عبارت است از:

  • درد
  • خارش
  • سوزش
  • زخم
  • نوک پستان پوسته پوسته می‌شود
  • نوک پستان (سینه) مسطح می‌شود
  • قرمز شدن
  • ترشحات زرد رنگ یا به رنگ خون از نوک پستان
  • پوست پستان ضخیم می‌شود
  • احساس وجود توده در پستان

هر کدام از علائم بالا را می‌توان به بیماری پاژه پستان نسبت داد. بنابرین در صورت مشاهده علائم بیماری پاژه پستان  به پزشک متخصص پستان مراجعه نمایید.

میزان شیوع بیماری پاژه پستان

هنوز اطلاعات دقیقی در خصوص میزان شیوع بیماری پاژه پستان در دست نیست. با این حال بر اساس گزارشات، این بیماری بخش اندکی از کل موارد ابتلا به سرطان پستان را تشکیل می دهد و تنها چیزی بین یک الی چهار درصد از موارد سرطان پستان، بیماری پاژه تشخیص داده شده اند.

چه عواملی ریسک ابتلا به بیماری پاژه پستان را افزایش می دهند؟

عوامل افزایش دهنده ریسک ابتلا به بیماری پاژه پستان هنوز به طور دقیق شناسایی نشده اند. با این حال عوامل زیر به طور کلی سرطان سینه را افزایش می دهند:

  • بالای پنجاه سال سن دارید
  • سابقه ابتلا به سرطان سینه و یا ناهنجاری های پستان
  • در خانواده شما افرادی هستند که به سرطان پستان یا سرطان تخمدان مبتلا شده اند.
  • در پستان های شما توده های ضخیم و منسجم وجود دارد.
  • شما قبلاً در ناحیه پستان های خود پرتودرمانی انجام داده اید.
  • اضافه وزن دارید، بخصوص پس از دوران یائسگی
  • شما درمان های جایگزین هورمونی انجام داده اید.
  • سابقه سوء مصرف نوشیدنی های الکلی

روش های تشخیص بیماری پاژه پستان

پزشک پستان  شما را معاینه می‌ کند. نوک پستان  و اطراف آن به صورت کامل لمس و بررسی می‌شود. ممکن است از بیمار بخواهد که کمی بنشیند و بایستد. تنها روش تشخیص بیماری پاژه پستان انجام بیوپسی یا نمونه برداری است.

بیوپسی (نمونه برداری)

بیوپسی نوعی آزمایش پزشکی است که به بافت‌برداری، نمونه برداری و تکه‌برداری هم معروف است. با استفاده از این روش می‌تواند به بیماری پاژه پی برد. بیوپسی به پزشک کمک می‌کند که با برداشتن بافت و نمونه‌های مایع برای آزمایش، به وجود سول‌های سرطانی پی ببرند.

بیوپسی پوست با ضخامت کامل

در این روش، باید بیوپسی از پوست انجام شود. در برخی از موارد، لایه نازکی از سطح فوقانی پوست برداشته می‌شود و در نوع دیگر، نمونه از لایه‌های فوقانی و زیرین گرفته می‌شود. برای تشخیص بیماری پاژه پستان معمولاً از هر دولایه بافت‌برداری می‌شود.

بیوپسی دقیق با سوزن (core needle biopsy)

در این روش، نمونه‌های بافتی با استفاده از یک سوزن توخالی برداشته می‌شود. این روش معمولاً مربوط به زمانی است که یک توده درون پستان  احساس شود. برای هدایت سوزن به سمت تومور، ابزارهای تصویربرداری خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با این حال گاهی برای حصول اطمینان در خصوص عدم وجود توده های بدخیم یا ناهنجاری دیگر ناحیه پستان، پزشکان انجام آزمایشات زیر را نیز توصیه می کنند.

ماموگرافی

در این روش، تصاویری از داخل بدن به دست می‌آید. از این تصاویر برای پیدا کردن سرطان استفاده می‌شود. رادیولوژیست تصاویر حاصل از عکس‌برداری را تجزیه و تحلیل می‌کند و به پزشک شما اطلاع می‌دهد.

عکس حاصل از پستان یا ماموگرافی با استفاده از اشعه X به دست می‌آید. برای تهیه ماموگرام، پستان  در یک صفحه مسطح قرار می‌گیرد. سپس صفحه دیگری روی پستان  شما قرار می‌گیرد. این کار باعث می‌شود که تصویر کامل و واضحی از فضای داخل پستان  تهیه شود.

سونوگرافی

روش دیگری برای بررسی بیماری پاژه پستان سونوگرافی است. در این روش موج‌های صوتی به داخل پستان  ارسال و تصویری ایجاد می‌کنند. در این روش، یک پروب روی پستان  قرار می‌گیرد. وقتی پروب روی پستان  باشد، صفحه نمایش اطلاعات لازم را نمایش می‌دهد.

روش سونوگرافی معمولا در هنگام مشاهده علائم بیماری پاژه مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این روش توده‌های موجود در پستان  هم بررسی می‌شود.

MRI پستان

در صورتی که مبتلا به بیماری پاژه پستان  باشید، احتمالاً باید MRI پستان  بگیرید. وقتی سرطان در ماموگرام مشاهده نشود، MRI  سینه مسیری است که به عنوان جایگزین مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آزمایش به کمک یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی انجام می‌شود. این امواج و میدان، تشکیل تصویر می‌دهند.

روش های درمان بیماری پاژه پستان

درمان بیماری پاژه پستان

گاهی افرادی که با این بیماری  درگیر هستند، در جای دیگری از سینه خود به سرطان سینه مبتلا هستند. در این بخش از مطلب قصد داریم به ترفندهای مناسب برای درمان بیماری پاژه پستان  اشاره کنیم. روش‌های مختلفی برای درمان وجود دارد که ممکن است یک یا چند مورد آن برای یک بیمار مورد استفاده قرار گیرد.

کوادرانتکتومی مرکزی (Central Quadrantectomy)

در این روش، ترکیب نوک پستان  و هاله اطراف آن برداشته می‌شود.  بافت‌های نرمال زیر این ترکیب هم برداشته می‌شود تا تمامی سلول‌های سرطانی حذف شوند. مزیت این روش آن است که پستان  باقی می‌ماند و برداشته نمی‌شود.

جهت کاهش ریسک بازگشت سرطان پس از جراحی، معمولا از درمان به کمک تشعشع و همچنین بیوپسی غده لنفاوی سنتینل (اولین گروه غدد لنفاوی زیر بغل که محتویات لنفاوی پستان در ابتدا درون آن ها ریخته می شود و به غدد نگهبان معروف هستند اگر این غدد سالم باشند مبین سالم بودن سایر غدد لنفاوی زیر بغل می باشد)  استفاده می‌شود. همچنین لازم است مراقبت‌های پس از جراحی صورت گیرد تا سلامتی شخص در طولانی مدت تضمین گردد. مصرف دارو و داشتن یک سبک زندگی سالم فوق‌العاده مفید و موثر خواهد بود.

ماستکتومی کامل (Total mastectomy)

ماستکتومی کامل یکی از روش‌های درمان بیماری پاژه پستان است که در آن کل پستان  برداشته می‌شود. در این روش عضله پستان  تغییری نمی‌کند و برداشته نمی‌شود. به این روش «ماستکتومی ساده» نیز گفته می‌شود.

در این روش برای کاهش ریسک بازگشت سرطان از روش بیوپسی (بافت برداری) غده لنفاوی سنتینل (sentinal node) استفاده می‌شود.

درمان های تکمیلی با استفاده از شیمی درمانی و پرتودرمانی

پس از انجام عمل ماستکتومی، پزشک شما ممکن است با توجه به نوع و میزان پیشرفت سرطان، استفاده از داروهای شیمیایی ضد سرطان، رادیوتراپی و یا هورمون تراپی را به منظور جلوگیری از بازگشت سرطان پستان تجویز کند. درمان های تکمیلی سرطان پستان و بیماری پاژه تا حد زیادی به نوع سرطان و اینکه آیا این سرطان ویژگی های خاصی مانند داشتن پذیرنده های استروژن یا پروژسترون دارد ، بستگی دارد.

بیوپسی غده لنفاوی سنتینل

در زنانی که سرطان پستان در آن ها به طور قطعی تشخیص داده شده است و مبتلا به نوع تهاجمی این سرطان هستند، گره های لنفاوی اولیه اولین محل انتشار سرطان پستان هستند. این روش به اختصار به صورت “SLNB” نامیده می‌شود. در روش SLNB دو تا سه غده لنفاوی سنتینل برداشته می‌شود. سپس از این غده‌ها برای تست و آزمایش انتشار سرطان به غدد لنفاوی زیر بغل استفاده می‌شود.

روش های پیشگیری از بیماری پاژه پستان

پیشگیری از بیماری پاژه پستان

ایجاد تغییر در سبک زندگی می تواند ریسک ابتلا به سرطان پستان و به طور خاص بیماری پاژه پستان را کاهش دهد. برای تغییر سبک زندگی، موارد زیر را رعایت کنید:

  • انجام آزمایشات دوره ای سرطان پستان
  • انجام خودآزمایی پستان
  • پرهیز از مصرف مشروبات الکلی
  • افزایش فعالیت جسمانی و انجام ورزش به طور مداوم
  • محدود کردن هورمون درمانی در دوران یائسگی
  • کاهش وزن
  • رژیم غذایی مناسب

پیشگیری از ابتلا به بیماری پاژه در زنانی که ریسک بالای ابتلا به سرطان پستان دارند

اگر پزشک شما با بررسی سوابق خانوادگی و پزشکی شما تشخیص دهد که شما ریسک بالای ابتلا به سرطان سینه دارید، انجام روش های درمانی زیر می تواند در ابتلا به سرطان سینه و بیماری پاژه پستان جلوگیری کند:

مصرف داروهای پیشگیرانه (Chemoprevention):

داروهایی که تولید استروژن در زنان را متوقف می کنند می تواند نقش تأثیرگذاری در پیشگیری از ابتلا به سرطان سینه داشته باشند. البته این داروها می توانند عوارض جانبی نیز به همراه داشته باشند بنابراین ، این داروها تنها در زمانی تجویز می شوند که پزشک شما تشخیص دهد ریسک ابتلا به سرطان پستان در شما بسیار بالاست.

جراحی پیشگیرانه:

در افرادی که ریسک بالایی در ابتلا به سرطان پستان دارند، انجام عمل ماستکتومی یا حذف کامل بافت پستان توصیه می شود. امروزه این عمل با عمل زیبایی پستان ادغام شده و بلافاصله پس از تخلیه بافت پستان، جای خالی آن با پروتز سینه پر می شود تا زیبایی ظاهری پستان ها حفظ شود.

پیگیری درمان

پیگیری درمان باعث می‌شود که احتمال بازگشت سرطان به کمترین میزان ممکن برسد. در واقع با این کار، بیمار با آسودگی خاطر به زندگی خود ادامه می‌دهد و از عدم بازشگت بیماری اطمینان کامل حاصل می‌کند.

برای پیگیری درمان بیماری معمولاً دو کار انجام می‌شود:

  • سوابق پزشکی و آزمایش‌های جسمانی:

در این مرحله، سوابق و اطلاعات درمانی و پزشکی فرد به صورت مرتب بررسی و به‌روزرسانی می‌شود. آزمایش‌های جسمانی در این مرحله فوق‌العاده مهم است. هر دو کار باید به مدت پنج سال، هر 6 تا 12 ماه انجام شود.

  • ماموگرافی:

این کار باید هر 12 ماه یک‌بار انجام شود. ممکن است ماموگرافی‌های اولیه هر شش ماه یک‌بار انجام شود. اگر هر دو پستان برای کاهش ریسک سرطان برداشته شده باشد، ماموگرافی نیاز نیست.

یک نگاه کلی به مطالب

  • ممکن است پزشک بر اساس عواملی که در شما مشاهده می‌کند، به وجود این بیماری  مشکوک شود.
  • برای ارزیابی بافت غیرنرمال باید آزمایش‌های بالینی و عکس‌برداری انجام شود.
  • برای این‌که وجود سرطان تأیید شود، ممکن است به نمونه‌های بافتی نیاز باشد. در این مرحله، بافت‌برداری (بیوپسی) انجام می‌شود.
  • اگر تیم پزشکی به این نتیجه برسد که مشکل، فقط بیماری پاژه پستان است، آن‌گاه ترکیب نوک پستان و هاله دور آن برداشته می‌شود. این احتمال نیز وجود دارد که کل پستان برداشته شود. پس از برداشتن نوک پستان و هاله دور آن، درمان به کمک تشعشع اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.
  • بعد از درمان کامل بیماری، باید یک یا دو بار در سال مورد معاینه پزشک قرار بگیرید.
  • این مقاله اختصاصا برای دکتر فرهاد موسی زاده  بر اساس آخرین تغییرات موسسه NCCN ترجمه، بومی سازی و بازنویسی شده است
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۳.۳ از ۵
از مجموع ۳ رای
©تمامی حقوق متعلق به وب سایت دکتر موسی زاده می باشد.