نوشته‌ها

ماستکتومی در سرطان پستان

ماستکتومی به عنوان یکی از روش های درمان سرطان پستان در تعریف به عملی اطلاق می گردد که در طی آن بافت پستان برداشته شود البته ماستکتومی انواع مختلفی دارد که به انواع، مزایا و معایب هر کدام از روش های آن در این مقاله اشاره خواهد شد.

در ادامه پادکست ماستکتومی و مقاله ماستکتومی را خواهیم داشت

آنچه این مقاله، از دکتر فرهاد موسی زاده به شما خواهد آموخت:

انواع روش های ماستکتومی

روش های نوین ماستکتومی و حفظ پستان

کاربردهای ماستکتومی

ماستکتومی در مقابل حفظ پستان

چه زمانی ماستکتومی انجام می گیرد

آمادگی های قبل از عمل ماستکتومی

عوارض عمل جراحی ماستکتومی

ریسک فاکتورهای لنف ادم

پیشگیری از وقوع لنف ادم

 

انواع روش های ماستکتومی

 

  • توتال ماستکتومی(Total Mastectomy) یا سیمپل ماستکتومی: در روش توتال ماستکتومی بافت پستان به همراه پوست آن به طور کامل برداشته می‌شود.
  • ماستکتومی رادیکال مدیفیه: در این روش علاوه بر اینکه پوست و بافت پستان برداشته می‌شود تعدادی از غدد لنفاوی زیر بغل هم برداشته می‌شود که معمولاً در این روش غدد لنفاوی سطح یک و دو زیر بغل برداشته می شود.
  • رادیکال ماستکتومی: روشی که در حال حاضر کاربرد چندانی ندارد ولی از لحاظ تاریخی جزء اولین روش های ماستکتومی محسوب می گردد، روش رادیکال ماستکتومی است که در آن عمل وسیع تری انجام می شود، البته امروزه کاربرد کمتری دارد در این روش علاوه بر اینکه پوست و بافت پستان برداشته می‌شود و غدد لنفاوی سطح یک و دو مشابه روش مدیفیه برداشته می‌شود، غدد لنفاوی سطح سه نیز برداشته می‌شود و عضلات جداره قفسه سینه شامل عضله پکتورالیس ماژور و مینور نیز برداشته می شود البته این روش منسوخ گردیده است.
  • ماستکتومی پارشیال: در روش پارشیال ماستکتومی بهترین جراح پستان شرایط تومور و بیمار را در نظر گرفته و به صورت جزئی یعنی قسمتی از بافت پستان که اطراف تومور قرار دارد را برمیداریم به این روش ماستکتومی جزئی یا ناقص نیز گفته می شود.

 

روش های نوین ماستکتومی و حفظ پستان

 

در حال حاضر روش‌های جدیدتری نیز برای ماستکتومی وجود دارد که در ادامه به آن ها اشاره می کنیم:

  • ماستکتومی ساب کوتانئوس(skin spairing mastectomy): در این روش دکتر فرهاد موسی زاده جراح پستان بافت پستان را به طور کامل برداشته اما پوست پستان را حفظ می کند در واقع در سابکوتانئوس ماستکتومی علاوه بر اینکه نسج پستان برداشته می‌شود نوک پستان نیز برداشته می‌شود اما باقی پوست پستان را برای بیمار حفظ می شود.
  • (Nipple spairing mastectom ): روش دیگر که در واقع زیر مجموعه ماستکتومی سابکوتانئوس محسوب می گردد روش Nipple spairing mastectomy گفته می شود. در این روش علاوه بر این که پوست بیمار نگه داشته می شود نوک و هاله پستان نیز نگه داشته می‌شود و بافت پستان به طور کامل تخلیه می گردد، این عمل جز عمل های نوین و پیچیده محسوب می گردد و نیاز به سال ها تجربه جراحی در کنار علم روز جراحی پستان دارد.

 

ماستکتومی

 

کاربردهای ماستکتومی

  • در بیماران پرخطر به روش پروفیلاکتیک یعنی به عنوان پیشگیری از سرطان، ماستکتومی انجام می گردد، هنگامی که جراح پستان به صورت پیشگیرانه ماستکتومی را انجام می‌دهد دیگر نیازی به برداشتن غدد لنفاوی نیست.
  • مورد دیگر استفاده از این روش جراحی در مواردی است که فرد بیماری دی سی آی اس(DCIS) یا داکتال کارسینوما اینسایتو یا مرحله صفر سرطان پستان را دارد
  • در استیج ۱ و ۲ سرطان پستان
  • در استیج ۳ سرطان پستان پس از انجام شیمی درمانی
  • کانسر های التهابی پستان پس از اتمام شیمی درمانی
  • در بیماری پاژه پستان که سرطان در جای نوک پستان محسوب می‌گردد در برخی موارد ماستکتومی پیشنهاد می گردد
  • در مواردی که فرد سابقه بیماری کانسر پستان داشته است و هم اکنون دچار عود مجدد سرطان شده است ماستکتومی پیشنهاد می گردد

 

ماستکتومی در مقابل حفظ پستان

 

یک سوال بسیار مهم این است که در چه مواقعی باید ماستکتومی انجام داد و در چه زمانی می توان پستان بیمار را حفظ کرد و بیمار باید در مورد آن اطلاعات کافی داشته باشد.

اصولاً ماستکتومی برای جراحان پستان نیز روش زیبایی نیست و مورد علاقه جراحان نمی‌باشد و یک متخصص پستان در مواردی که مجبور نباشد تن به این عمل نمی دهد اما در برخی موارد بهترین جراح پستان نیز برای حفظ جان بیمار و افزایش پیش آگاهی بیمار مجبور به انجام این عمل می شود.

 

چه زمانی ماستکتومی انجام می گیرد

 

  • بیش از دو تومور در پستان فرد وجود داشته باشد. اگر دو یا بیش از دو تومور در پستان وجود داشته باشد حفظ پستان بیمار به نفع بیمار نخواهد بود.
  • در مواردی که میکروکلسیفیکیشن منتشر در ماموگرافی فرد مبتلا به سرطان وجود دارد در این موارد نیز از نظر سلامتی به نفع بیمار است که ماستکتومی انجام دهد.
  • سابقه رادیوتراپی در قفسه سینه ، مانند فردی که سابقه سندرم هوچکین و رادیوتراپی در قفسه سینه دارد، این افراد نیز حفظ پستان برای آنها توصیه نمی گردد.
  • در مواردی که عود مجدد سرطان در بیمار مشاهده می شود.
  • در زمان حاملگی اگر تصمیم به جراحی گرفته شود به دلیل عوارض پرتودرمانی برای جنین معمولاً تصمیم به ماستکتومی گرفته می شود تا بعد از جراحی نیاز به پرتو درمانی نباشد.
  • در افرادی که مشکلات بافت همبند مانند لوپوس دارند نیز ماستکتومی توصیه می‌شود زیرا در این افراد رادیوتراپی عوارض شدیدی به دنبال دارد .
  • در افرادی که جهش ژن برکاوان(BRCA1) یا برکاتو (BRCA2) دارند در این افراد نه تنها پستان درگیر و متلا به سرطان برداشته می‌شود بلکه توصیه می‌گردد پستان طرف مقابل نیز برداشته شود.
  • بزرگی توده پستان نسبت به اندازه پستان بیش از حد باشد در افرادی که پستان های کوچک اما توده سرطانی آنها بزرگ است ماستکتومی توصیه می گردد.

برای آگاهی از روش های بازسازی پستان پس از ماستکتومی مقاله انکوپلاستی و بازسازی پستان را مطالعه نمایید

آمادگی های قبل از عمل ماستکتومی

 

  • در ابتدا باید متذکر شویم که همه بیماران باید سابقه ای از تمام داروهایی که مصرف می کنند را همراه خود داشته باشند و با جراح پستان در میان بگذارند خصوصاً داروهایی که ریسک خونریزی را افزایش می دهند مانند وارفارین ایبوبروفن و تمام داروهای ضد التهاب این داروها تمایل به خونریزی را در فرد افزایش می دهند، در در آمادگی قبل از عمل ترجیح بر این است که این داروها حداقل یک هفته قبل از جراحی قطع گردد مگر اینکه بیمار در شرایطی باشد که نتوان آن دارو را قطع کرد و مشکلات زمینه ایی داشته باشد که باید حتماً آن دارو مصرف گردد،در این موارد تلاش می‌شود از روش‌های جایگزین برای کنترل خونریزی استفاده شود.
  • از سابقه مصرف داروها می‌توان حتی مصرف مکمل ها را نیز در نظر گرفت، بسیاری از مکمل ها از جمله ویتامین E باعث افزایش خطر خونریزی و هماتوم پس از عمل  می گردد.
  • برخی غذاها نیز قبل از عمل جراحی و یک هفته قبل از تاریخ عمل جراحی توصیه می گردد مصرف نگردند مانند غذاهای پر ادویه، فلفل و ادویه جات تند که احتمال خونریزی را افزایش میدهند.
  • از جمله خطاهایی که در این زمینه توسط بیماران اتفاق می‌افتد نادیده گرفتن برخی داروها مانند داروی کم کاری تیروئید یا لووتیروکسین است و بیمار کنترل شدن بیماری را به معنی عدم ابتلا به آن بیماری می‌داند در مواردی مانند کم کاری تیروئید، فشار خون و دیابت، کنترل بیماری به وسیله دارو درمان شدن آن بیماری محسوب نمی گردد و حتماً باید قبل از عمل جراحی با جراح پستان آن را در میان بگذارید.
  • داروهای اختلالات عصبی داروهای مشکلات معده و دستگاه گوارش باید ذکر شوند.
  • از مشکلاتی که در اکثر موارد موجب کنسل شدن عمل جراحی یا به تعویق افتادن عمل می‌گردد ابتلا به بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی و سایر بیماری‌های تنفسی است سرماخوردگی جز بیماری هایی است که در صورت ابتلای بیمار به آن باید عمل جراحی برای کاهش خطر ناشی از عفونت های ریوی به تعویق بیافتد.
  • عمل ماستکتومی زیر بیهوشی عمومی و کامل انجام می‌گیرد به همین دلیل بیمار باید حداقل ۸ ساعت قبل از عمل جراحی ناشتا باشد و هیچگونه آب و یا غذایی مصرف نکرده باشد.

 

 

عوارض عمل جراحی ماستکتومی

 

هر عمل جراحی با درصدی از مشکلات و عوارض همراه است که باید به بیمار گوشزد شود تا با آگاهی کامل روش جراحی خود را انتخاب کند:

  • خونریزی و هماتوم یکی از عوارض لازم توجه بعد از ماستکتومی است.
  • عفونت زخم و عفونت محل عمل: البته این عمل در رده عمل‌های تمیز(Clean) در نظر گرفته می شود این عارضه بیشتر در افرادی مشاهده می‌شود که مشکلات زمینه‌ای مانند دیابت دارند در این موارد آنتی بیوتیک تجویز می گردد و این نکته نیز قابل بیان است که به صورت معمول برای عمل های پستان آنتی‌بیوتیک تجویز نمی گردد.
  • درد محل عمل، شانه و کتف نیز جزء عوارض این عمل است که گاه گزارش می شود.
  • به جا ماندن بافت کلوئیدی در محل عمل یا اسکار زخم نیز جز عوارضی است که در هر گونه عمل جراحی ممکن است دیده شود و ارتباط مستقیم با ساختار التیام زخم بدن، پوست خود فرد و البته تکنیک جراحی داردکه با تحقیق قبل از عمل و انتخاب بهترین جراح پستان در تهران احتمال آن به حداقل می رسد.
  • درد و خشکی شانه، شروع نرمشهای پس از عمل می تواند به کاهش آن بسیار کمک کند.
  • بی حسی بازو: در قسمت داخلی بازو و حتی بخشی از قسمت جراحی مذکور ممکن است دچار بی حسی گردد که به دلیل آسیبی است که به اعصاب حسی آن ناحیه وارد می‌شود و ممکن است تا مدتی ادامه داشته باشد.
  • از عوارضی که به بیماران توصیه می گردد پس از عمل خیلی مراقب آن باشند و احتمال وقوع آن را کاهش دهند لنف ادم یا ورم دست پس از عمل ماستکتومی است لنف ادم در دست سمتی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اتفاق می افتد.

 

ریسک فاکتورهای لنف ادم

 

  • تعداد غدد لنفاوی برداشته شده در میزان احتمال بروز لنف ادم بسیار تاثیر دارد به همین دلیل به بیماران توصیه می گردد در مراحل اولیه لمس توده مراجعه کنند و برای درمان بیماری اقدام نمایند.
  • تکنیک جراحی نیز ارتباط مستقیم دارد هر چقدر در حین جراحی احترام به بافت بیشتر حفظ شود و با آرامش بیشتری عمل جراحی انجام ‌گیرد احتمال لنف ادم کاهش می یابد.
  • عدم ایجاد عفونت پس از عمل احتمال وقوع لنف ادم را کاهش می دهد

ماستکتومی

 

پیشگیری از وقوع لنف ادم

  • عدم خوابیدن بر روی دست سمت عمل شده
  • عدم فشار و ایجاد هرگونه آسیب مانند برش در دست سمت عمل شده
  • مراقبت از ناخن ها و عدم آسیب به ناخن ها در هنگام تمیز کردن آنها
  • بلند نکردن بار و وزنه های اضافه با دست سمت عمل شده
  • پیگیری سریع عفونت در هر نقطه دست سمت عمل شده

 

نکته مهم این است که باید جلوی وقوع لنف ادم را بگیریم زیرا ممکن است پس از وقوع امکان بازگشت آن وجود نداشته باشد و ورم دست برای بیمار به یک مزاحمت ماندگار تبدیل شود فراموش نکنید پیشگیری بهتر از درمان است

این عوارض مجموع عوارضی است که ممکن است در فردی که تحت عمل جراحی ماستکتومی قرار گرفته است اتفاق بیفتد البته نباید فراموش کنیم که تمامی این عوارض نادر هستند و با مراقبت بیمار به حداقل می رسند.

* *شما تجربه کدام یک از روش های ماستکتومی را داشته اید لطفا نظرات و تجارب خود با هدف کمک به سایر بیماران عزیز در بخش نظرات بنویسید**

همچنین شما می توانید فایل pdf مقاله ماستکتومی را از این قسمت دانلود نمایید.

 

 

 

 

روش های بازسازی پستان دکتر موسی زاده

بازسازی پستان دکتر موسی زاده

روش های بازسازی پستان پس از سرطان یا ماستکتومی امری است که امروز در این مقاله به آن خواهیم پرداخت و تکنیک ها و روش های انجام آن را به اختصار توضیح خواهیم داد. یکی از دغدغه‌های بیمارانی که جراحی پستان انجام می‌دهند این است که چگونه پستان خود را پس از جراحی بازسازی کنند. روش های بازسازی پستان پس از سرطان پس از بررسی‌ها و پژوهش‌های فراوان در اختیار پزشکان و جراحان قرار گرفت تا بتوانند با بازسازی پستان پس از ماستکتومی روح زندگی و شادی را به بهبودیافتگان هدیه دهند.

تکنیک‌ها و روش های بازسازی پستان پس از سرطان

یکی از سوالاتی که بیماران از همه متخصصان و حتی از بهترین جراح سرطان پستان در تهران می‌پرسند این است که چه روش‌ها و تکنیک‌‎هایی برای بازسازی پستان پس از ماستکتومی وجود دارد. در ادامه این بخش به این روش‌ها می‌پردازیم:

 

 بازسازی پستان به کمک ایمپلنت

بازسازی پستان به کمک ایمپلنت یکی از روش‌های مرسوم و متداول محسوب می‌شود. البته شرط استفاده از این روش آن است که ماستکتومی یا پرتودرمانی بافت کافی در دیواره سینه باقی گذاشته باشد. لزوم وجود این بافت‌ها به این خاطر است که بتواند ایمپلنت پستان را پوشش دهد.

در صورتی که این بافت‌ها در دیواره سینه فرد وجود نداشته باشد یا فرد علاقه‌ای به انجام عمل ایمپلنت نداشته باشد، نیاز است که یک تکنیک فلپ (بازسازی اتولوگ) صورت گیرد. متداول‌ترین و معروف‌ترین روش بازسازی بافت از پوست و چربی تحتانی شکم برای شکل دادن به سینه استفاده می‌کند.

تکنیک‌ها و روش های بازسازی پستان پس از سرطان بر اساس ایمپلنت به صورت زیر است:

  • بازسازی فوری پستان در بالای عضله سینه
  • بازسازی فوری پستان در زیر عضله سینه
  • تأخیر در بازسازی پستان با استفاده از منبسط‌کننده بافت
  • قرار دادن فوری منبسط‌کننده بافت سینه
  • بازسازی فوری پستان با استفاده از ماهیچه پشتی بزرگ

هر کدام از روش‌های فوق جزئیات و موارد مخصوص خودش را دارد.

بازسازی با روش TRAM

 بازسازی پستان با فلپ‌های شکمی

گاهی ماستکتومی یا پرتو درمانی به گونه‌ای انجام می‌شود که بافت کافی روی سینه به جای نمی‌گذارد و به همین خاطر این بافت نمی‌تواند ایمپلنت سینه را پوشش دهد و آن را نگه دارد. در این موارد بازسازی پستان پس از ماستکتومی نیاز به استفاده از یک تکنیک فلپ (معروف به بازسازی اوتولوگ) دارد.

ممکن است برخی از افراد تمایلی به استفاده از ایمپلنت نداشته باشند. در این موارد فلپ‌های شکمی یکی از بهترین روش‌ها به حساب می‌آید. پوست و چربی لازم برای انجام این بازسازی، بافت بین ناف و استخوان شرمگاهی است. وقتی جراح این بافت را برای ایجاد سینه بردارد. جای زخم (اسکار) آن از استخوان خاصره تا استخوان خاصره دیگر نمایان خواهد شد.

شایان ذکر است که برخی از بانوان تمایلی به استفاده از روش بازسازی پستان با فلپ‌های شکمی ندارند. برخی از دلایل این موضوع در ادامه آمده است:

  • بافت‌های موجود در ناحیه پایینی شکم کافی نیست
  • ممکن است اسکارهای (جای زخم) قبلی به رگ‌های خونی مهم آسیب رسانده باشد
  • ممکن است فلپ‌های قبلی فرد با موفقیت همراه نبوده است و به همین خاطر فرد مجبور می‌‎شود گزینه دیگری را انتخاب کند.

در ادامه این بخش تصمیم داریم به روش‌های بازسازی پستان پس از سرطان که مبتنی بر فلپ‌های شکمی است، اشاره کنیم:

  • گزینه‌های ویژه برای فلپ
  • فلپ TRAM پدل‌شده
  • فلپ DIEP
  • فلپ
  • SIEA
  • بازسازی پستان به روش TUG

 بازسازی پستان با فلپ‌های رانی

یکی از روش‌های بازسازی پستان پس از سرطان که توسط بهترین جراح سرطان پستان در تهران توصیه می‌شود، استفاده از تکنیک فلپ‌های رانی است. این روش برای بانوانی توصیه می‌شود که سینه آن‌ها کوچک تا متوسط است. برخی از بانوان به دنبال افزایش حجم سینه پس از درمان سرطان هستند. در این صورت باید تکنیک فلپ رانی را با ایمپلنت یا سایر فلپ‌ها ترکیب کنند. معمولاً این روش‌ها توسط پزشکانی انجام می‌شود که تخصص لازم را در ریزجراحی یا جراحی میکروسکوپی داشته باشند.

شایان ذکر است که برخی از بانوان گزینه مناسبی برای استفاده از این روش نیستند و به همین خاطر بهترین جراح سرطان پستان در تهران توصیه می‌کند که به فکر روش‌های دیگر باشند. در ادامه به چند مورد از دلایل مناسب نبودن فلپ‌های رانی برای برخی از بانوان اشاره می‌شود:

  • برخی از مواقع در بخش فوقانی ران، بافت کافی وجود ندارد که بتوان از آن برای بازسازی پستان پس از ماستکتومی استفاده کرد
  • گاهی اسکارهایی که در گذشته در این ناحیه به وجود آمده، رگ‌های خونی مهم را تحت تأثیر خود قرار داده است
  • گاهی فلپ‌های قبلی با شکست مواجه شده است و به همین خاطر پزشک به این نتیجه می‌رسد که بهتر است گزینه‌هایس دیگری را امتحان کند.

در این بخش از مطلب قصد داریم انواع روش های بازسازی پستان پس از سرطان از روش فلپ‌های رانی را مورد ارزیابی و بررسی قرار دهیم:

  • فلپ TUG
  • فلپ VUG
  • فلپ
  • DUG
  • بازسازی پستان دکتر موسی زاده به روش SGAP

 بازسازی پستان با فلپ‌های سرینی (گلوتئال)

یکی از روش های بازسازی پستان پس از سرطان این است که از فلپ‌های گلوتئال یا سرینی برای بازسازی کمک گرفته شود. فلپ‌های گلوتئال یکی از گزینه‌های مناسبی است که برای بانوان با حجم سینه کم یا متوسط توصیه می‌شود.

برخی از بانوان که به دنبال افزایش سایز سینه خود هستند می‌تواند از ترکیب این روش با روش ایمپلنت استفاده کنند. نکته‌ای که باید مورد توجه قرار گیرد، مشورت با جراح پلاستیک است. لازم است که این جراح پلاستیک در زمینه ریزجراحی تخصص لازم را داشته باشد.

برخی از بیماران به چند دلیل ترجیح می‌دهند که از فلپ‌های گلوتئال استفاده نکنند. در ادامه به این دلایل اشاره شده است:

  • ناحیه گلوتئال یا سرینی، بافت کافی برای برداشتن را ندارد و به همین خاطر امکان استفاده از فلپ‌های گلوتئال وجود نخواهد داشت.
  • اسکارهایی که پیش از این در ناحیه گلوتئال ایجاد شده، باعث شده است که این ناحیه کارایی خود را از دست بدهد.
  • گاهی مواقع فلپ‌های قبلی یک بیمار موفق نیست و به همین خاطر پزشک به این نتیجه می‌رسد که از روش دیگری استفاده کند.

فلپ گلوتئال بر اساس پوست و چربی موجود در ناحیه باسن انجام می‌شود. فلپ SGAP یکی از انواع خاص این فلپ است که در ناحیه فوقانی باسن انجام می‌شود. در این روش، پوست، چربی و رگ‌های خونی به سینه منتقل می‌شود و رگ‌های خونی با استفاده از ریزجراحی به هم متصل می‌شود.

فلپ IGAP نیز یکی دیگر از انواع فلپ گلوتئال است که در آن از بافت نزدیک زیر باسن استفاده می‌شود. انتخاب مدل مناسب برای بازسازی پستان بر اساس شکل باسن و تجربه جراح انجام می‌‎شود. اکثر جراحان سعی می‌کنند که زخم‌هایی که در بالای باسن به وجود می‌آید را پنهان کنند.

نتیجه‌گیری

بهترین جراح سرطان پستان در تهران مانند سایر متخصصان توصیه می‌کنند که برای بازسازی پستان پس از ماستکتومی روش‌های گوناگونی وجود دارد که برای انتخاب بهترین روش باید با جراح متخصص در زمینه ریزجراحی یا جراحی میکروسکوپی مشورت کرد.

در این مقاله انواع روش های بازسازی پستان پس از سرطان مورد بحث  و بررسی قرار گرفت. سه روش ایمپلنت، فلپ‌های شکمی، رانی و سرینی (گلوتئال) برای بازسازی پستان وجود دارد. هر یک از این سه روش مزایا و معایب خود را دارد که با انتخاب بهترین روش می‌توانید از عوارض بسیاری جلوگیری کنید.

آیا تاکنون پس از درمان سرطان، برای بازسازی پستان اقدام کرده‌اید؟ پزشک متخصص چه روشی را به شما پیشنهاد داده است؟ نظرات خود را با ما و سایر کاربران به اشتراک بگذارید.

این مقاله توسط دکتر فرهاد موسی زاده فلوشیپ پستان از مقاله بازسازی پستان جامعه جراحان پلاستیک آمریکا ترجمه، بومی سازی و بازنویسی شده است

بیماری پاژه پستان

بیماری پاژه پستان

بیماری پاژه پستان (نوک پستان) در واقع نوع نادر و کمیابی از سرطان پستان  است که در این مطلب قصد داریم به آن بپردازیم. ابتدا آن را معرفی می‌کنیم و سپس علائم و راهکارهای درمان بیماری پاژه  پستان را ارائه خواهیم داد.بیماری پازه پستان

موارد بسیاری پیش می‌آید که شخص از نوع بیماری خود اطلاعی ندارد و همین بی‌اطلاع بودن، آسیب‌های جبران‌ناپذیری به بدن وی وارد می‌کند. این مطلب می‌تواند اطلاعات کاملی در رابطه با بیماری پاژه پستان را در اختیار افراد قرار دهد.

معرفی بیماری پاژه پستان

همان‌گونه که در ابتدای مطلب بیان شد، بیماری پاژه پستان نوعی از سرطان پستان است که در بین بانوان به ندرت به چشم می‌خورد. نکته‌ای که در مورد این بیماری وجود دارد، این است که فقط در یک پستان اتفاق می‌افتد.

بیماری پاژه به گونه‌ای عمل می‌کند که ساختار نوک پستان  را تغییر می‌دهد و با احساس درد، سوزش و خارش همراه است. این بیماری از نوک پستان  آغاز می‌شود و این امکان وجود دارد که به سایر نواحی پستان نیز انتشار یابد.

علت بیماری پاژه پستان

تاکنون هیچ علت و دلیل علمی برای این نوع بیماری ذکر نشده است اما نظریه‌های زیادی مطرح شده است. این بیماری ناشی از سرطان مجرای پستان است. سلول‌های سرطانی از طریق مجرای پستان به نوک پستان  می‌آیند و بافت نوک پستان  و اطراف آن را آلوده می‌کنند. تئوری دیگری که در این زمینه وجود دارد، ایجاد شدن این بیماری به صورت کاملاً مستقل در نوک پستان است.

علائم بیماری پاژه پستان

معمولاً بیماری‌ها علائمی دارند که با مشاهده آن علائم به این نتیجه می‌رسیم که این بیماری قطع به یقین در افراد وجود دارد. در این بخش از مطلب تصمیم داریم به علائم بیماری پاژه پستان  بپردازیم. این علائم عبارت است از:

  • درد
  • خارش
  • سوزش
  • نوک پستان پوسته پوسته می‌شود
  • نوک پستان (سینه) مسطح می‌شود
  • قرمز شدن
  • ترشحات به رنگ خون از نوک پستان
  • پوست پستان ضخیم می‌شود
  • احساس وجود توده در پستان

هر کدام از علائم بالا را می‌توان به بیماری پاژه پستان نسبت داد. بنابرین در صورت مشاهده علائم بیماری پاژه پستان  به پزشک متخصص پستان مراجعه نمایید.

تشخیص بیماری پاژه پستان

پزشک پستان  شما را معاینه می‌ کند. نوک پستان  و اطراف آن به صورت کامل لمس و بررسی می‌شود. ممکن است از بیمار بخواهد که کمی بنشیند و بایستد.

برای تشخیص بیماری پاژه ممکن است اقدامات گوناگونی انجام شود که یکی از بهترین و اصلی‌ترین راه‌ها برای تشخیص عکس‌برداری است. در ادامه به این روش اشاره می‌کنیم.

ماموگرافی

در این روش، تصاویری از داخل بدن به دست می‌آید. از این تصاویر برای پیدا کردن سرطان استفاده می‌شود. رادیولوژیست تصاویر حاصل از عکس‌برداری را تجزیه و تحلیل می‌کند و به پزشک شما اطلاع می‌دهد.

عکس حاصل از پستان یا ماموگرافی با استفاده از اشعه X به دست می‌آید. برای تهیه ماموگرام، پستان  در یک صفحه مسطح قرار می‌گیرد. سپس صفحه دیگری روی پستان  شما قرار می‌گیرد. این کار باعث می‌شود که تصویر کامل و واضحی از فضای داخل پستان  تهیه شود.

سونوگرافی

روش دیگری برای بررسی بیماری پاژه پستان سونوگرافی است. در این روش موج‌های صوتی به داخل پستان  ارسال و تصویری ایجاد می‌کنند. در این روش، یک پروب روی پستان  قرار می‌گیرد. وقتی پروب روی پستان  باشد، صفحه نمایش اطلاعات لازم را نمایش می‌دهد.

روش سونوگرافی معمولا در هنگام مشاهده علائم بیماری پاژه مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این روش توده‌های موجود در پستان  هم بررسی می‌شود.

MRI پستان

در صورتی که مبتلا به بیماری پاژه پستان  باشید، احتمالاً باید MRI پستان  بگیرید. وقتی سرطان در ماموگرام مشاهده نشود. MRI  سینه مسیری است که به عنوان جایگزین مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آزمایش به کمک یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی انجام می‌شود. این امواج و میدان، تشکیل تصویر می‌دهند.

بیوپسی (نمونه برداری)

بیوپسی نوعی آزمایش پزشکی است که به بافت‌برداری، نمونه برداری و تکه‌برداری هم معروف است. با استفاده از این روش می‌تواند به بیماری پاژه پی برد. بیوپسی به پزشک کمک می‌کند که با برداشتن بافت و نمونه‌های مایع برای آزمایش، به وجود سول‌های سرطانی پی ببرند.

بیوپسی پوست با ضخامت کامل

در این روش، باید بیوپسی از پوست انجام شود. در برخی از موارد، لایه نازکی از سطح فوقانی پوست برداشته می‌شود و در نوع دیگر، نمونه از لایه‌های فوقانی و زیرین گرفته می‌شود. برای تشخیص بیماری پاژه پستان معمولاً از هر دولایه بافت‌برداری می‌شود.

بیوپسی دقیق با سوزن (core needle biopsy)

در این روش، نمونه‌های بافتی با استفاده از یک سوزن توخالی برداشته می‌شود. این روش معمولاً مربوط به زمانی است که یک توده درون پستان  احساس شود. برای هدایت سوزن به سمت تومور، ابزارهای تصویربرداری خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

درمان بیماری پاژه پستان

تقریباً تمامی افرادی که با بیماری پاژه درگیر هستند، در جای دیگری از سینه خود به سرطان سینه مبتلا هستند. در این بخش از مطلب قصد داریم به ترفندهای مناسب برای درمان بیماری پاژه پستان  اشاره کنیم. روش‌های مختلفی برای درمان وجود دارد که ممکن است یک یا چند مورد آن برای یک بیمار مورد استفاده قرار گیرد.

لامپکتومی مرکزی (Centeral lumpectomy)

در این روش، ترکیب نوک پستان  و هاله اطراف آن برداشته می‌شود.  بافت‌های نرمال زیر این ترکیب هم برداشته می‌شود تا تمامی سلول‌های سرطانی حذف شوند. مزیت این روش آن است که پستان  باقی می‌ماند و برداشته نمی‌شود.

جهت کاهش ریسک بازگشت سرطان پس از جراحی، معمولا از درمان به کمک تشعشع و همچنین بیوپسی غده لنفاوی سنتینل (اولین گروه غدد لنفاوی زیر بغل که محتویات لنفاوی پستان در ابتدا درون آن ها ریخته می شود و به غدد نگهبان معروف هستند اگر این غدد سالم باشند مبین سالم بودن سایر غدد لنفاوی زیر بغل می باشد)  استفاده می‌شود. همچنین لازم است مراقبت‌های پس از جراحی صورت گیرد تا سلامتی شخص در طولانی مدت تضمین گردد. مصرف دارو و داشتن یک سبک زندگی سالم فوق‌العاده مفید و موثر خواهد بود.

ماستکتومی کامل (Total mastectomy)

ماستکتومی کامل یکی از روش‌های درمان بیماری پاژه پستان است که در آن کل پستان  برداشته می‌شود. در این روش عضله پستان  تغییری نمی‌کند و برداشته نمی‌شود. به این روش «ماستکتومی ساده» نیز گفته می‌شود.

در این روش برای کاهش ریسک بازگشت سرطان از روش بیوپسی (بافت برداری) غده لنفاوی سنتینل (sentinal node) استفاده می‌شود.

درمان با استفاده از اشعه

در این روش از درمان، اشعه‌های X با انرژی بسیار بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد.  این پرتوها سلول‌های سرطانی که پس از لامپکتومی باقی می‌مانند را تخریب می‌کند و از بین می‌برد.

بیوپسی غده لنفاوی سنتینل

این روش به اختصار به صورت “SLNB” نامیده می‌شود. در روش SLNB دو تا سه غده لنفاوی سنتینل برداشته می‌شود. سپس از این غده‌ها برای تست و آزمایش انتشار سرطان به غدد لنفاوی زیر بغل استفاده می‌شود.

پیگیری درمان

پیگیری درمان باعث می‌شود که احتمال بازگشت سرطان به کمترین میزان ممکن برسد. در واقع با این کار، بیمار با آسودگی خاطر به زندگی خود ادامه می‌دهد و از عدم بازشگت بیماری اطمینان کامل حاصل می‌کند.

برای پیگیری درمان بیماری پاژه پستان معمولاً دو کار انجام می‌شود:

  1. سوابق پزشکی و آزمایش‌های جسمانی: در این مرحله، سوابق و اطلاعات درمانی و پزشکی فرد به صورت مرتب بررسی و به‌روزرسانی می‌شود. آزمایش‌های جسمانی در این مرحله فوق‌العاده مهم است. هر دو کار باید به مدت پنج سال، هر 6 تا 12 ماه انجام شود.

  2. ماموگرافی: این کار باید هر 12 ماه یک‌بار انجام شود. ممکن است ماموگرافی‌های اولیه هر شش ماه یک‌بار انجام شود. اگر هر دو پستان برای کاهش ریسک سرطان برداشته شده باشد، ماموگرافی نیاز نیست.

یک نگاه کلی به مطالب

  • ممکن است پزشک بر اساس عواملی که در شما مشاهده می‌کند، به وجود بیماری پاژه پستان مشکوک شود.
  • برای ارزیابی بافت غیرنرمال باید آزمایش‌های بالینی و عکس‌برداری انجام شود.
  • برای این‌که وجود سرطان تأیید شود، ممکن است به نمونه‌های بافتی نیاز باشد. در این مرحله، بافت‌برداری (بیوپسی) انجام می‌شود.
  • اگر تیم پزشکی در کلینیک پستان به این منتیجه برسد که مشکل، فقط بیماری پاژه پستان است، آن‌گاه ترکیب نوک پستان و هاله دور آن برداشته می‌شود. این احتمال نیز وجود دارد که کل پستان برداشته شود. پس از برداشتن نوک پستان  و هاله دور آن، درمان به کمک تشعشع اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.
  • بعد از درمان کامل بیماری، باید یک یا دو بار در سال مورد معاینه پزشک قرار بگیرید.
  • این مقاله توسط تیم کلینیک پستان دکتر فرهاد موسی زاده بر اساس آخرین تغییرات موسسه NCCN ترجمه، بومی سازی و بازنویسی شده است